Τελειώνουν σήμερα το απόγευμα οι εκλογές στην Ιταλία, και όπως όλα δείχνουν ο Μπερλουσκόνι θα ξαναεκλεγεί, μετά το μικρό διάλλειμμα της σοβαρής ” αριστερής” συμμαχίας στη κυβέρνηση.

Είναι η απάντηση του ιταλικού λαού, στην απάτη της ψευτοδημοκρατίας. Καλύτερα, να είναι κάποιος του κύκλου των ισχυρών της χώρας στην εξουσία, παρά ένα ανδρείκελο από τζάκι, όπως σε εμάς. Πρόκειται για μία ιδιαίτερη κατάσταση, η οποία θυμίζει όλο και περισσότερο τον Ζάφοντ Μπίμπλιμπροξ, στο γυρίστε το γαλαξία με ωτοστόπ, του Ντ. Άνταμς. Ο Μπίπλιμπροξ στο συγκεκριμένο βιβλίο ήταν ο Πρόεδρος του Γαλαξία, και είχε εκλεγεί ως ο πιό ιδιόρρυθμος κάτοικος του γαλαξία, για να απασχολεί τα ταμπλόιντ, ώστε το συμβούλιο που εξουσίαζε πραγματικά, να είναι στην αφάνεια.

Έτσι και ο Μπερλουσκόνι είναι ο διασκεδαστής του λαού, που δεν έχει ελπίδα για κάτι καλύτερο, και προτιμά να έχει τον πιό ιδιόρρυθμο κυβερνήτη στο δυτικό κόσμο. Έχει στυλ, είναι θρασύς, γνήσιος δεξιός, δηλαδή κεφαλαιοκράτης με ισχυρές δόσεις ρατσισμού ( έναντι γυναικών, αλλόφυλων, ομοφιλόφυλων) και δεν το κρύβει. Αυτό το εισαγόμενο από Αμέρικα “politically correct” που έχει διαδωθεί σε όλη την ευρώπη με αηδιάζει και δεν το έχει ο καβαλιέρε.

Politically correct σημαίνει να είσαι ρατσιστής, κάφρος, παραδόπιστος οτιδήποτε, αλλά να μην το λες ανοιχτά. Επίσης να μη θίγεις ζητήματα, που η κοινωνία των μίντια θεωρεί ταμπού. Να είσαι σοβαροφανής. Με λίγα λόγια φτηνιάρης πολιτικάντζης, σε ότι και να κάνεις.

Μπράβο στους ιταλούς έστω και αν υποφέρουν λίγο περισσότερο από τις πολιτικές του, που σαμποτάρουν αυτή τη δημοκρατία με αυτό τον τρόπο. Άσε που οι λοιποί politically correct ευρωπαίοι, τρομάζουν με τυχόν εκλογή του, γιατί οι πολιτικές της E.E. , θέλουν σοβαροφάνεια για να υπηρετούν απρόσκοπτα το κεφάλαιο που τους στηρίζει.